[[{"content_id":10619,"content_number":0,"portal_id":82,"lang_id":"fa","content_title":"در باب حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"  روایات گوناگونی در مورد نامگذاری آن حضرت به این نام مبارک نقل شده است که ما پیش از ترسیم این روایات خاطر نشان می سازیم که؛ نام مقدّس فاطمه از واژه «فطم» که به معنای بریدن و جدا کردن است، برگرفته شده است. بر این اساس هنگامی که گفته می شود:\r\n\r\n «فطمتِ الامُ طفلها» و یا «فطمت الحبل» به این معناست که مادر، کودک خویش را از شیر برگرفت و یا ریسمان بریده شد.\r\n\r\nعلاّمه مجلسی در این مورد می گوید:\r\n\r\nچه بسیار که اسم فاعل به مفهوم اسم مفعول می آید. برای نمونه: «سرٌّ کاتم» و «مکانٌ عامر» که به مفهوم مکتوم و معمور، یعنی پوشیده داشته شده و آباد شده، آمده است. همان گونه که در قرآن شریف نیز: فی عیشة راضیة» به معنای «فی عیشة مرضیة» آمده است.\r\n\r\nو اینک برخی از روایات پیرامون این نام مقدّس:\r\n\r\nپیروان او از آتش در امان داشته شده اند\r\n\r\nششمین امام نور از پدران گرانمایه اش و آنان از پیامبر گرامی آورده اند که فرمود:\r\n\r\nان جبرئیل قال له: ... سُمّیت فاطمة، فی الارض، [لانها] فطمت شیعتها من النار. (1)\r\n\r\nفرشته وحی برای او پیام آورد که: این دخت گرانمایه در زمین، «فاطمه» نامگذاری شد، چرا که پیروان راستین او از آتش دوزخ در امان داشته شده اند.\r\n\r\nخدا، او و پیروانش را از آتش در امان داشته است\r\n\r\nهشتمین امام نور از پدران گرانقدرش و آنان از پیامبر آورده اند که فرمود:\r\n\r\nیا فاطمة أتدرین لمَ سُمّیتِ فاطمة؟ فاطمه جان! می دانی چرا به این نام، نامگذاری شده ای؟\r\n\r\nقال علی علیه السلام: لمَ سُمّیتِ؟ امیرمومنان پرسید: چرا؟\r\n\r\nقال: لانها فطمت هی و شیعتها من النار.(2) فرمود: بدان دلیل که او و پیروان راستین اش از آتش دوزخ در امان داشته شده اند.\r\n\r\nو نیز فرمود:\r\n\r\nسمّیت فاطمة لان الله فطمها و ذریّتها من النار، من لقی الله منهم بالتوحید و الایمان بما جئت به(3)؛ او فاطمه نامیده شده چرا که خدای جهان آفرین او و هر کدام از نسل پاکش که خدای را با توحیدگرایی و ایمان به آنچه من آورده ام، دیدار کند، همه را، از آتش در امان داشته است.\r\n\r\nو نیز از پیامبر آورده اند که فرمود:\r\n\r\nانّما سمّیت ابنتی فاطمة، لان الله فطمها و ذرّیتها و محبّیها عن النار(4) ؛ دخترم فاطمه تنها بدین جهت به این نام مقدّس نامیده شد که خدا او و نسل پاک و دوستداران واقعی اش را از آتش دوزخ در امان داشت.\r\n\r\nو نیز از پنجمین امام نور آورده اند که فرمود:\r\n\r\nدر روز رستاخیز فاطمه علیهاالسلام بر نزدیک در دوزخ می ایستد و نیایش گرانه رو به آسمان می گوید:\r\n\r\nالهی و سیدی، سمّیتنی فاطمة، ... (5)\r\n\r\nخدای من! سالار من! شما نام مرا فاطمه برگزیدی و به مهر خویش مرا و دوستداران نسل مرا از آتش در امان داشتی. بار خدایا! وعده تو حقّ است و تویی که در وعده هایت تخلّف نمی ورزی.\r\n\r\nاز جانب خدا ندا می رسد که:\r\n\r\nهان ای فاطمه! درست گفتی، من تو را بدین نام نامگذاری کردم و تو و دوستداران تو و نسل تو را که ولایت تو و نسل تو را داشته باشند، همه را از آتش دوزخ در امان داشته ام. درست می گویی، وعده ام حقّ است و من در وعده های خویش تخلّف نمی ورزم ... .\r\n\r\nاو را از هر ناپسندی در امان داشت\r\n\r\nاز امام صادق علیه السلام روایت است که فرمود:\r\n\r\nآیا می دانید مفهوم واژه «فاطمه» چیست؟\r\n\r\nیکی از شاگردان آن حضرت می گوید، گفتم: سرورم شما بفرمایید چیست؟\r\n\r\nفرمود: یعنی او از بدی ها و ناپسندی ها جدا شده است.\r\n\r\nآنگاه فرمود: اگر امیرمومنان با او پیمان زندگی مشترک امضاء نمی کرد، از آدم گرفته تا روز رستاخیز، در کران تا کران زمین، همتا و همشأنی برای او پیدا نمی شد.\r\n\r\nگفتنی است که این روایت را گروهی از دانشمندان و محدّثان اهل تسنّن از جمله: «ابن شیرویه دیلمی» از «امّ سلمه»، آن بانوی با شخصیّت آورده است که می گوید: «پیامبر فرمود: اگر خدا علی را نیافریده بود، برای «فاطمه» همشأنی نبود».\r\n\r\nاین مطلب را خوارزمی در کتاب «مقتل الحسین» ، ترمذی در کتاب «مناقب»، مناوی در «کنوز الحقایق»\r\n\r\nو قندوزی در «ینابیع المودّة» از «امّ سلمه» و از «عبّاس» عموی پیامبر روایت کرده اند.\r\n\r\nبرکت شناخت او\r\n\r\nاز ششمین امام نور آورده اند که:\r\n\r\nدخت فرزانه پیامبر فاطمه علیها السلام، بدان دلیل به این نام مبارک نامیده شد که آفرینش از شناخت و معرفت او برگرفته شده است. (6)\r\n\r\nو انّما سُمّیت فاطمه لأن الخلق فطموا عن معرفتها. (7)\r\n\r\nامتیاز او بر دیگران\r\n\r\nاز پنجمین امام نور حضرت باقر علیه السلام آورده اند که فرمود:\r\n\r\nآنگاه که فاطمه علیها السلام ولادت یافت، خداوند به فرشته ای وحی فرمود که نام «فاطمه» را بر زبان پیامبر جاری سازد. از این رو پیامبر گرامی به خواست خدا نام گرانمایه او را «فاطمه» نهاد. سپس خدا به آن بانوی با فضیلت فرمود: من به وسیله دانش و بینش، تو را از دیگر بندگان جدا ساخته و بر همه آنان برتری بخشیدم و تو را پاک و پاکیزه ساختم.\r\n\r\nآنگاه امام باقر علیه السلام فرمود:\r\n\r\nبه خدای سوگند که خدا این بانوی گرانمایه را به وسیله دانش و بینش از دیگران ممتاز ساخت و از همان عالم «ذریه» او را پاک و پاکیزه قرار داد.\r\n\r\nپی نوشت ها:\r\n\r\n1- بحارالانوار، ج 43، ص 18.\r\n\r\n2- بحارالانوار، ج 43، ص 14\/ ذخائر العقبی، ص 26، چاپ قاهره \/ ینابیع المودة، ص 194 .\r\n\r\n3- بحارالانوار، ج 43، ص 14.\r\n\r\n4- ینابیع المودة، ص 397، چاپ استامبول\/ نور الابصار، ص 41، چاپ مصر .\r\n\r\n5- بحارالانوار، ج 43، ص 15 .\r\n\r\n6- بحارالانوار، ج 43، ص 65 .\r\n\r\n7- بحارالانوار، ج 43، ص 65 .\r\n\r\nمنبع:\r\n\r\nکتاب فاطمة الزهرا؛ از ولادت تا شهادت، آیة الله فقید سید محمدکاظم قزوینی، ترجمه علی کرمی","content_html":"

  روایات گوناگونی در مورد نامگذاری آن حضرت به این نام مبارک نقل شده است که ما پیش از ترسیم این روایات خاطر نشان می سازیم که؛ نام مقدّس فاطمه از واژه «فطم» که به معنای بریدن و جدا کردن است، برگرفته شده است. بر این اساس هنگامی که گفته می شود:<\/span><\/p>\r\n\r\n

 «فطمتِ الامُ طفلها» و یا «فطمت الحبل» به این معناست که مادر، کودک خویش را از شیر برگرفت و یا ریسمان بریده شد.<\/span><\/p>\r\n\r\n

علاّمه مجلسی در این مورد می گوید:<\/span><\/p>\r\n\r\n

چه بسیار که اسم فاعل به مفهوم اسم مفعول می آید. برای نمونه: «سرٌّ کاتم» و «مکانٌ عامر» که به مفهوم مکتوم و معمور، یعنی پوشیده داشته شده و آباد شده، آمده است. همان گونه که در قرآن شریف نیز: فی عیشة راضیة» به معنای «فی عیشة مرضیة» آمده است.<\/span><\/p>\r\n\r\n

و اینک برخی از روایات پیرامون این نام مقدّس:<\/span><\/p>\r\n\r\n

پیروان او از آتش در امان داشته شده اند<\/strong><\/p>\r\n\r\n

ششمین امام نور از پدران گرانمایه اش و آنان از پیامبر گرامی آورده اند که فرمود:<\/span><\/p>\r\n\r\n

ان جبرئیل قال له: ... سُمّیت فاطمة، فی الارض، [لانها] فطمت شیعتها من النار. (1)<\/p>\r\n\r\n

فرشته وحی برای او پیام آورد که:<\/span> این دخت گرانمایه در زمین، «فاطمه» نامگذاری شد، چرا که پیروان راستین او از آتش دوزخ در امان داشته شده اند.<\/span><\/p>\r\n\r\n

خدا، او و پیروانش را از آتش در امان داشته است<\/strong><\/p>\r\n\r\n

هشتمین امام نور از پدران گرانقدرش و آنان از پیامبر آورده اند که فرمود:<\/span><\/p>\r\n\r\n

یا فاطمة أتدرین لمَ سُمّیتِ فاطمة؟ فاطمه جان! می دانی چرا به این نام، نامگذاری شده ای؟<\/p>\r\n\r\n

قال علی علیه السلام: لمَ سُمّیتِ؟ امیرمومنان پرسید: چرا؟<\/p>\r\n\r\n

قال: لانها فطمت هی و شیعتها من النار.(2) فرمود: بدان دلیل که او و پیروان راستین اش از آتش دوزخ در امان داشته شده اند.<\/span><\/p>\r\n\r\n

و نیز فرمود:<\/span><\/p>\r\n\r\n

سمّیت فاطمة لان الله فطمها و ذریّتها من النار، من لقی الله منهم بالتوحید و الایمان بما جئت به(3)؛ او فاطمه نامیده شده چرا که خدای جهان آفرین او و هر کدام از نسل پاکش که خدای را با توحیدگرایی و ایمان به آنچه من آورده ام، دیدار کند، همه را، از آتش در امان داشته است.<\/span><\/p>\r\n\r\n

و نیز از پیامبر آورده اند که فرمود:<\/span><\/p>\r\n\r\n

انّما سمّیت ابنتی فاطمة، لان الله فطمها و ذرّیتها و محبّیها عن النار(4) ؛ دخترم فاطمه تنها بدین جهت به این نام مقدّس نامیده شد که خدا او و نسل پاک و دوستداران واقعی اش را از آتش دوزخ در امان داشت.<\/span><\/p>\r\n\r\n

و نیز از پنجمین امام نور آورده اند که فرمود:<\/span><\/p>\r\n\r\n

در روز رستاخیز فاطمه علیهاالسلام بر نزدیک در دوزخ می ایستد و نیایش گرانه رو به آسمان می گوید:<\/span><\/p>\r\n\r\n

الهی و سیدی، سمّیتنی فاطمة، ... (5)<\/p>\r\n\r\n

خدای من! سالار من! شما نام مرا فاطمه برگزیدی و به مهر خویش مرا و دوستداران نسل مرا از آتش در امان داشتی. بار خدایا! وعده تو حقّ است و تویی که در وعده هایت تخلّف نمی ورزی.<\/span><\/p>\r\n\r\n

از جانب خدا ندا می رسد که:<\/span><\/p>\r\n\r\n

هان ای فاطمه! درست گفتی، من تو را بدین نام نامگذاری کردم و تو و دوستداران تو و نسل تو را که ولایت تو و نسل تو را داشته باشند، همه را از آتش دوزخ در امان داشته ام. درست می گویی، وعده ام حقّ است و من در وعده های خویش تخلّف نمی ورزم ... .<\/span><\/p>\r\n\r\n

او را از هر ناپسندی در امان داشت<\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

از امام صادق علیه السلام روایت است که فرمود:<\/span><\/p>\r\n\r\n

آیا می دانید مفهوم واژه «فاطمه» چیست؟<\/p>\r\n\r\n

یکی از شاگردان آن حضرت می گوید، گفتم: سرورم شما بفرمایید چیست؟<\/p>\r\n\r\n

فرمود: یعنی او از بدی ها و ناپسندی ها جدا شده است.<\/span><\/p>\r\n\r\n

آنگاه فرمود: اگر امیرمومنان با او پیمان زندگی مشترک امضاء نمی کرد، از آدم گرفته تا روز رستاخیز، در کران تا کران زمین، همتا و همشأنی برای او پیدا نمی شد.<\/span><\/p>\r\n\r\n

گفتنی است که این روایت را گروهی از دانشمندان و محدّثان اهل تسنّن از جمله: «ابن شیرویه دیلمی» از «امّ سلمه»، آن بانوی با شخصیّت آورده است که می گوید: «پیامبر فرمود: اگر خدا علی را نیافریده بود، برای «فاطمه» همشأنی نبود».<\/p>\r\n\r\n

این مطلب را خوارزمی در کتاب «مقتل الحسین» ، ترمذی در کتاب «مناقب»، مناوی در «کنوز الحقایق»<\/p>\r\n\r\n

و قندوزی در «ینابیع المودّة» از «امّ سلمه» و از «عبّاس» عموی پیامبر روایت کرده اند.<\/span><\/p>\r\n\r\n

برکت شناخت او<\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

از ششمین امام نور آورده اند که:<\/span><\/p>\r\n\r\n

دخت فرزانه پیامبر فاطمه علیها السلام، بدان دلیل به این نام مبارک نامیده شد که آفرینش از شناخت و معرفت او برگرفته شده است. (6)<\/p>\r\n\r\n

و انّما سُمّیت فاطمه لأن الخلق فطموا عن معرفتها. (7)<\/p>\r\n\r\n

امتیاز او بر دیگران<\/strong><\/p>\r\n\r\n

از پنجمین امام نور حضرت باقر علیه السلام آورده اند که فرمود:<\/span><\/p>\r\n\r\n

آنگاه که فاطمه علیها السلام ولادت یافت، خداوند به فرشته ای وحی فرمود که نام «فاطمه» را بر زبان پیامبر جاری سازد. از این رو پیامبر گرامی به خواست خدا نام گرانمایه او را «فاطمه» نهاد. سپس خدا به آن بانوی با فضیلت فرمود: من به وسیله دانش و بینش، تو را از دیگر بندگان جدا ساخته و بر همه آنان برتری بخشیدم و تو را پاک و پاکیزه ساختم.<\/span><\/p>\r\n\r\n

آنگاه امام باقر علیه السلام فرمود:<\/span><\/p>\r\n\r\n

به خدای سوگند که خدا این بانوی گرانمایه را به وسیله دانش و بینش از دیگران ممتاز ساخت و از همان عالم «ذریه» او را پاک و پاکیزه قرار داد.<\/span><\/p>\r\n\r\n

پی نوشت ها:<\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

1- بحارالانوار، ج 43، ص 18.<\/p>\r\n\r\n

2- بحارالانوار، ج 43، ص 14\/ ذخائر العقبی، ص 26، چاپ قاهره \/ ینابیع المودة، ص 194 .<\/p>\r\n\r\n

3- بحارالانوار، ج 43، ص 14.<\/p>\r\n\r\n

4- ینابیع المودة، ص 397، چاپ استامبول\/ نور الابصار، ص 41، چاپ مصر .<\/p>\r\n\r\n

5- بحارالانوار، ج 43، ص 15 .<\/p>\r\n\r\n

6- بحارالانوار، ج 43، ص 65 .<\/p>\r\n\r\n

7- بحارالانوار، ج 43، ص 65 .<\/p>\r\n\r\n

منبع<\/strong>:<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

کتاب فاطمة الزهرا؛ از ولادت تا شهادت، آیة الله فقید سید محمدکاظم قزوینی، ترجمه علی کرمی<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2014-04-03 16:34:25","content_date_event":"2014-04-03 16:34:25","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2014-04-03 17:15:17","content_date_register":"2014-04-03 16:48:03","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":0,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":329,"eid":329,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/file\/82\/attach\/197001\/attach.png","300":".\/file\/82\/attach\/197001\/attach.png","400":".\/file\/82\/attach\/197001\/attach.png","600":".\/file\/82\/attach\/197001\/attach.png","900":".\/file\/82\/attach\/197001\/attach.png","1200":".\/file\/82\/attach\/197001\/attach.png"}}]}]]